Nazywam się Krzysztof Piotrowski, pochodzę z Piły. Jestem studentem IV roku geografii oraz tegorocznym absolwentem turystyki i rekreacji na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pasjonuję się przedmiotem moich studiów, poza tym turystyką ekstremalną (szczególnie kajakarstwem górskim) oraz ratownictwem przedmedycznym i wodnym. Jestem czynnym instruktorem ZHP.

W tym roku podejmuję wyprawę, a właściwie 3 wyprawy.

12.07. – 2.08. podróż Piła – Petuniabukta

3.08 – 5.09. pobyt nad zatoką Petunia

6.09. – 20.09 podróż Petuniabukta – Piła

Zasadniczy cel wyprawy to udział w organizowanym przez Instytut Paleogeografii i Geoekologii UAM przedsięwzięciu o nazwie:

11 Poznańska Wyprawa SPITSBERGEN Petunia 2006

w której weźmie udział 5 pracowników WNGiG oraz trzech studentów studiów stacjonarnych i zaocznych.

Natomiast dla mnie niezwykłą przygodą będzie również podróż tam i z powrotem.

Trasa:

Tam: Piła – Tallin (autostop) – Helsinki (prom) – Tromso (Norwegia) (autostop)

Trompo – Longyerbyen (samolot 30.07)

Longyerbyen – zatoka Petunia (jacht – „ELTANIN” z kpt. J. Różańskim www.arktyka.com)

Z powrotem:

Zat. Petunia – Longyerbyen – Eltanin

Longyerbyen – Tromso (6.09) (samolot)

Tromso – Norwegia (wybrzeżem morza Norweskiego) – Szwecja - ??? – Polska

Najpierw przekazuję zdjęcia, bo są naprawdę fajne. Poniżej maile i SMSy od Krzysia w kolejności od najstarszych na dole do najnowszych na górze. Miłego oglądania i lektury!

Podróż przez Skandynawię	Scotte hytta
Zwierzęta	Roślinki
Widoki sprzed chaty	Morze i góry
Lodowce z bliska	Ludzie

SMSy i maile:

Mail z 31 lipca 2006 r.:

Jestem od doby w Longyerabyen, stolicy Svalbardu. Udało mi się uzyskać dostęp do sieci w bibliotece. Czas jednak ma limitowany. Pogoda jest podobna jak na Mageroi, tylko nieco gorsza - pełne zachmurzenie, do tego niskie - podstawa chmur na 200-300m. przez to z ładnych fotek z powietrza nic nie wyszło. Niestety nie mogę wejść w moje relacje na stronie Adama (TU ADAM, NIE WIEM CZEMU...), stąd nie wiem czy dotarł mail, który pisałem w Hnningsvag'u o tym, co się wydarzyło między Oulu, a Honningsvag'iem.

Mail z 30 lipca 2006 r. (Słów kilka o górach):

Mail o 30 lipca 2006 r.:

Spaceruję po Tromso, bagaż mieszka za 20 koron na lotnisku, wieczorem odwiedziłem Karmelitanki. Zapytałem się o możliwość przechowania u nich namiotu do września, a dostałem w odpowiedzi obiad i informację, że niestety nie mają wolnych pokoi gościnnych. Spałem na lotnisku. Jako że 30 lipca to niedziela i port otwierali później, wiec miałem więcej czasu. Rano obudził mnie ochroniarz - to był najbezpieczniejszy sen w trakcie podróży :) Poszedłem zanieść namiot, pośniadaniałem, wróciłem akurat na odprawę (Klasztor znajduje się 3 km od lotniska). W samolocie poznałem niemieckiego skipera. W Tromso rano pogoda była rewelacyjnie dobra, ciepła, bezchmurna, bezwietrzna. Na Svalbardzia, jak już pisałem zupełnie odwrotna.

3majcie się!

Pozdrawiam i dziękuję wszystkim, którzy o mnie pamiętają i 3-mają kciuki
szczególnie Rodzinkę i Przyjaciół
Krzyś

SMS z 30 lipca 2006 r., godz. 14.27:
Wylądowałem. Pogoda ok., wilgotno, wietrznie, chłodno, zachmurzenie 8.
Nie mam zdjęć z góry. Mam 3 dni kiblowania bez namiotu, gazu. A w góry wyjść nie mogę, bo są misie. Znowu nieznane czeka :)

SMS z 29 lipca 2006 r., godz.23.10:
Śpię na lotnisku, jutro niedziela więc mogę dłużej, ochrona obudzi mnie, może kawę podadzą:) obiad u Karmelitanek, zostawiam im namiot do 6.IX. Dziś spacer po Tromso, kolano bandażowałem.

Mail o 28 lipca 2006 r.:

Łapałem na TEJ drodze. 4 godziny 50 minut - absolutny rekord tej podróży, którego już nie chcę windować. Ze Skibotn, w kolejnych 2 pojazdach dotarłem do Tromso po 16:00. Kierowcy, jakby w ramach rewanżu, nie kazali długo na siebie czekać. Za pierwszym razem 10 min, za drugim Helen (bo tak miała na imię) czekała chwilę na mnie. Przekuśtykałem przez Tromso na lotnisko. Kuśtykałem, bo po "spacerku" w górach kolano się
odezwało. Byłem tak padnięty, że nie czekałam na zmianę ochrony lotniska, żeby pytać się o możliwość noclegu, tylko rozbiłem się przed lotniskiem, tuż za parkingiem.

SMS z 28 lipca 2006 r., godz. 22.16:

Dojechałem do Tromso z ciekawymi ludzmi i szybko 16.20, śpie obok lotniska. Plecak ważył dziś 29kg.

SMS z 28 lipca 2006 r., godz. 15.19:
Nie piekarnia , ale po wczoraj prawe kolano się odzywa.
2 szybkie stopy! Do Tromson zostało 72km - tyle to naprawdę zdążę przejść ;) Dostałem też jeść :D Lapię dalej. krajobrazy śliczne - góry z morza!

SMS z 28 lipca 2006 r., godz. 13.42:
Podbijam rekord, którego nie chcę: łapie już 4,5h. Do celu mam tylko 160km.
Droga niby główna, a ruch mizerny. Dobrze, że słońce świeci. Do samolotu ok. 44h. Papa! Jak kaloryczny jest cukier i olej? 

Mail o 27 lipca 2006 r.:

Przeszedłem się po górach, na Halti wszedłem w nocy. Zrobiłem ok. 90 km, z tego 65 z plecakiem (ok 30 kg), czas: +/- 36 godzin. Człowiek czasami musi sprawdzić, czy może - ja mogę :)) Góry prześliczne, naprawdę poczułem ducha gór!! Szkoda tylko, że nie miałem dnia więcej... lub tygodnia...

Mail o 25 lipca 2006 r.:

Droga ze Skibotn na południe, do fińskiego Klipsijarvi lub z Klipsijarvi na północ do Skibotn pozostanie w mojej pamięci na długo, długo tam łapałem. Ruszając ze Skibotn, po 100 min łapałem auta jadące w obie strony - napisałem bilety "Finland" i "Tromso" i zdałem się na los - pojechałem do Finlandii. Granica zaznaczała się tylko flagami, tabliczkami, kierowca nieznacznie zwolnił. W Klipsijarvi spotkałem dwójkę autostopowiczów z Czech. Ruszyłem na kilka dni w góry. Wychodziłem ok. 19:00. Planowałem przejść popularny szlak na Halti (najwyższy szczyt Finlandii) - 55 km w jedna stronę, i zejść z niego "na azymut" do Norwegii. Tak tez uczyniłem. 25 lipca pokonałem 10 km do pierwszej chatki. O chatkach tych dużo by pisać, a mi czas ucieka. Wspomnę tylko, ze często maja cześć "free" na 6-10 osób i podobna cześć do zarezerwowania. W każdej jest kuchenka gazowa, drewniane prycze, magazyn z drewnem, piecyk na drewno, wychodek, podstawowy sprzęt gospodarczy. nie ma osób siedzących tam cały czas - pełna samoobsługa. miejsca bardzo przyjazne turystom.

SMS z 22 lipca 2006 r.:

W nocy byłem na międzynarodowej imprezie z przewodnikami po Mageroi. Świetni ludzie :-) Polubili jedną z zabaw, które im pokazałem. Dziś idę w góry. 3majcieSie! Neta brak

SMS z 20 lipca 2006 r.:

Idę na Knivskijelloddden - jeszcze bardziej na pn wysunięty punkt niż Nordkapp. Telefon zostawiam do ładowania w infotur w Honningsvag na Wyspie Mageroya.

Telefoniczne info z 18 lipca 2006 r. (Rovaniemi):
Z 17/18 lipca spałem w Rovaniemi, reniferów nie widziałem.
Na razie wydałem aż 3 (słownie trzy) euro, no i oprócz tego 25 za prom.
Spanie na campingu w Finlandii kosztuje 16 eu, ale można wykupić kartę za 6 eu, co upoważnia do zniżki o 1 eu za noc, czyli co 2 tygodnie śpi się za darmo.
W związku z czym śpię na trawnikach lub w prywatnych lasach (na 1 noc nie trzeba zgody właścicieli).
cdn...

SMS z 17 lipca 2006 r.:

Dziś dzień zaczął się śniadaniem w hotelu. Zaprosili mnie Polacy, którzy  tu pracują.  Oulu mnie ujęło, ale ruszam dalej na północ do Kemi.

Mail z 16 lipca 2006 r.:

Jestem w Oulu. Przyjechałem tu przed kilkoma chwilami bardzo fajnym mercedesem z jeszcze fajniejszymi ludźmi. Nie dość, ze dostałem od nich wyrwany z książki telefonicznej plan Oulu to jeszcze poszukali dla mnie dostępu do Internetu - w publicznej bibliotece. Szkoda ze nie nagrałem miny pani obsługującej to miejsce, która próbowała ze słyszenia napisać Krzysztof Piotrowski. Nawet literowanie nie pomogło;) Niestety dostęp do netu mam tu ograniczony czasowo i nie mam jak podłączyć aparatu żeby
zdjęcia zrzucić, a mam ich wiele.

Codziennie nowe przygody. Podróż moja ma tyle niespodzianek i nagłych zwrotów akcji, że aż trudno o lepszą książkę. Chociażby w Olsztynie - już nie miałem za bardzo ochoty łapać dalej i pisałem do Marioli (z mojego roku, która tu mieszka), ze może podejdę na herbatkę, a tu nagle zatrzymał się tir (volvo), którym w 10h pokonałem 900 km do samej Rygi. Inna historia w Tallinie - gdzie szukałem miejsca na nocleg, bo okazało się ze prom o 7;45 jest dwa razy tańszy od tych wieczornych. Rozmawiałem z
3 młodymi chłopakami - Estończykami, którzy w Tallinie pracują i wynajmują mieszkanie. Gdy odeszli ja spakowałem się i już ruszałem w stronę portu poszukać jakiegoś zacisznego miejsca do przetrwania nocy, gdy oni wrócili i zabrali mnie do siebie na noc - w mieszkaniu w jakimś blokowisku we wschodnim Tallinie. Rano podwieźli mnie do portu.

Helsinki - śliczne miasto, tu kolejna opowieść się szykuje.

Wyjechałem z Helsinek z prędkością ok. 200 km na h i od tej prędkości tak mi się w głowie poprzewracało ze popełniłem straszny błąd autostopowicza - dałem się wysadzić na węźle autostrady koło Vantamoo. Tutaj tez spałem pod namiotem, ale huk przejeżdżających aut jakoś mi nie przeszkadzał - wstałem dopiero ok. 11 gdy słońce zrobiło saunę w namiocie. Wcześniej gdy zapytałem się w domku obok tego węzła Voisinko Saada vetta pullooni? co jest prośba o wodę do butelki, zostałem niemal zmuszony do
spożycia kolacji z mieszkańcami i ich gośćmi - skończyliśmy po 4 godz. czyli ok. 2 rano.
Z węzła o dziwo wydostałem się bez większych problemów choć obawiałem się ze tu zakwitnę, a na spacer z plecakiem pod 40 kg nie miałem ochoty.

Ponad 300 km przejechałem z dwoma chłopakami z grupy muzycznej, którzy jechali na największy fiński festiwal muzyki rockowej (cos jak nasz Woodstock ale mniejsze i strasznie drogie - bilet za ok 60 Euro) do Jonesuu - to północna Karelia.

Rozbiłem się przy drodze wylotowej na Kajaani ale jeszcze niedaleko centrum i tuz obok cmentarza. było to magiczne miejsce. do teraz zastanawiam się czy to był sen czy prawda - ok 3 w nocy lokalni szamani, niewątpliwie wprowadzeni w trans przy pomocy Karjali (tajemniczego trunku o mocy 4,5% sprzedawanego po 8,50 Euro za 12 butelek 0,33l, który pija tu wszyscy od 16 do 66 lat, od biednych do bogatych). w każdym razie ci szamani uczynili na przedniej ścianie mojego namiotu magiczne znaki, które
zapewnia mi pomyślność w dalszej drodze i ochroniła mnie przed złymi mocami... dobrze ze uczynili to czarna farba w sprayu a nie na przykład pomarańczowa. szczerze to nawet nie zdążyłem otworzyć zamka od namiotu, a już rozpłynęli się w szarości nocy. poszedłem wiec spać dalej. śniło mi się ze kolejni szamani czynią kolejne znaki... rano okazało się ze to był tylko sen (te kolejne znaki, bo pierwsze pozostały)

Wczoraj po południu dotarłem, prześliczna widokowo droga z Jonesuu do Kajaani, na pn-wsch wybrzeże jez. Oulujarvi. wykąpałem się w nim, zrobiłem sobie najlepszy z dotychczasowych posiłków. postanowiłem spróbować dotrzeć w pobliże Oulu, jednak ruch na drodze był znikomy (sobota wieczór). Skończyło się na tym, ze wylądowałem u pary ok 50 letnich Finów którzy mieszkali koło stacji kolejowej w Paltamo, gdzie łapałem. Byli to pierwsi Finowie, których spotkałem, którzy nie mówili po angielsku. Ja
natomiast miałem zapisane tylko kilka fińskich słówek. komunikacja przebiegała bardzo spontanicznie, przy pomocy rak, nóg, książek z obrazkami, mapy... nieco mi przeszkadzało ze zarówno on jak i ona odpalali papierosa od papierosa i otwierali Karelię za Karelią. w którymś momencie kontakt z nimi stal się niemożliwy, ponieważ Topi przestał zwracać uwagę na moje gesty mówiące, ze nie rozumiem co on mówi. byłem świadkiem ok 1,5h monologu przerywanego pieśniami wojskowo-partyzanckimi na temat
czasów wojny fińsko-sowieckiej. Przenocowałem w ich domu, w wygodnym łóżku.

Dziś rano postanowiłem nie łapać stojąc w miejscu, ale iść powoli (pogoda i krajobrazy mnie przekonały), cieszyłem się tym widokiem przez 1,5 godz., aż zabrał mnie ok 35 samochód - wspomniany na początku maila mercedes i tak przyjechałem do Oulu.

Zastanawiam się teraz co dalej. Nie znam tego miasta, ale cos mi mówi, że powinienem je zwiedzić. Może zostanę tu na noc?

Mój czas dostępu do netu dobiega końca, wiec mail również. wspomnę tylko, ze w Paltamo widziałem pierwszy drogowskaz do Rovaniemi - nieco ponad 300 km. Noc natomiast była już tak widna, ze nawet w najciemniejszym jej momencie mogłem czytać bez problemu.

Pozdrawiam wszystkich Was :) szczególnie Was moja Rodzinko i Was - moi Przyjaciele.
Mam nadzieje, ze uda mi się przesłać jakieś zdjęcia.
Krzyś
PS. Czy może mi ktoś dać znać kto w tym roku wygrał bitwę pod Grunwaldem?
Dzięki Adamie za umieszczanie relacji. (TU ADAM, NIE MA SPRAWY )