A teraz trochę zdjęć dla rodzinki (to ta pokazówka z nami) i ogólnie z podróży:

W jaskini koło Luang Prabangu


Niechciany przewodnik - wszyscy krzyczą o kasę i dziwią się, że protestujemy. Tym razem byliśmy nieugięci i za niezamówiony guide'ing nie daliśmy ani grosza. Ale już wiemy, że jak naprawdę skończy nam się kasa, to warto przebrać się za Laotańczyka, robić smutne oczy i naciągać na trefne usługi zachodnich turystów. Wg naszych szacunków można na tym zostać milionerem w ciągu jakichś 2 tygodni.


Na Mekongu (w stronę Nong Khiaw)


Kąpiel


Mini trekking w okilicach Nong Khiaw

Migawki z drogi - próbujemy łapać autostop


Odbijamy od drogi do pobliskich jaskiń




Widoczki








W końcu nam się udaje, ale warunki są trudne. Jedna z kaczek w koszu po prawej nie żyje i strasznie śmierdzi, a o stanie pana przy kabinie trudno wyrokować. W każdym razie jest cieżki. Do tego po drodze prawie zatapia nas tropikalna ulewa, a na końcu okazuje się, że musimy zapłacić prawie tyle co za autobus. Podsumowując: autostop w Laosie działa średnio. Ale jest z nim sporo radości.

A oto bazar w Sam Neua na północnym wschodzie Laosu


Obok produktów wyglądających znajomo...


...można też znaleźć parę ciekawostek...


...jak na przykład nietoperze z rusztu...


...łasiczki (albo coś takiego) i jedwabniki...


... czy larwy czegoś (żywe).


Kto zgadnie, co wybrała Natalka?


Nie poszła pod prąd. Zieleninę.


Ale przynajmniej dało się ją zjeść.


Tajemnicze wazony z tzw. Doliny Dzbanów. Pochodzą przwdopodobnie sprzed 2,5 tys. lat. Wg jednej z teorii służyły lokalnym olbrzymom do pędzenia bimbru. Ale nie jest to naukowo potwierdzone.








A to my na motorku - wracamy sobie od dzbanów olbrzymów w stronę butelek z zimnym laotańskim piwkiem




Przy okazji: Wiciu jest już w Polsce i ma dla Sławka całe mnóstwo azjatyckich etykietek od piwa!


Teraz trochę fotek ze stolicy Laosu - Vientianu




Wygląda to sielankowo, ale konieczne jest tu parę słów komentarza. Przede wszystkim: mnisi też ludzie. Z pewnością mają również głębokie życie duchowe (jak przystało na duchownych), ale spora część tych, których my widzieliśmy, zajmowała się głównie spaniem, względnie paleniem papierosów, wysyłaniem smsów, gadaniem przez komkórkę i wyrzucaniem śmieci za siebie i pod siebie albo wyłudzaniem kasy od turystów. Tak było w najważniejszej świątyni Vientiamu - Luang Tha. Na szczęście później, w mniej komercyjnych miejscach, klimat jest zdecydowanie bardziej kontemplacyjny.

Zachód nad Mekongiem (Vientian)


Bazar w Vientianie

I jeszcze trochę nas:

Bądź pierwszym który skomentuje

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Proszę zaloguj się lub zarejestruj.